Blogs

Scheiden wonen en zorg kan ook ongunstig uitpakken

Er dient zich een nieuw dossier aan voor ons ouderenorganisaties: het scheiden van wonen en zorg.
En zoals zo vaak in het leven is dit een onderwerp met twee kanten.

Het kabinet wil de financiële regels voor verpleeg- en verzorgingshuizen vanaf 2014 aanpassen. Die ingreep heet ‘scheiden van wonen en zorg’. De zorg blijft vergoed via de AWBZ, maar bewoners gaan zelf de huur betalen. De eigen bijdrage voor de AWBZ gaat omlaag en het wordt mogelijk om huurtoeslag aan te vragen. Zorginstellingen kunnen die regeling nu al laten ingaan als een oud verzorgingshuis wordt afgebroken en de bewoners naar nieuwbouw verhuizen.
Wat dat voor ouderen betekent, zagen we onlangs in gemeente Wijdemeren, nabij Hilversum. Voor bewoners met alleen AOW bleek de warme maaltijd die elke dag in het restaurant van het nieuwe woonzorgcentrum wordt geserveerd, opeens financieel niet mogelijk te zijn. Bij dezelfde instelling viel een echtpaar tussen wal en schip: de vrouw werd verpleegd, zij was te slecht voor de flat, maar te goed voor de verpleegafdeling. En dus kwam het echtpaar de nieuwbouw niet in. Mede dankzij actie van onze lokale KBO-afdeling richting lokale politiek is er een regeling getroffen voor de bewoners, maar echt gerust zijn ze er in Wijdemeren nog niet op.

Ik geef dit voorbeeld in de hoop dat de politiek zich rekenschap geeft van dergelijke gevolgen van het scheiden van wonen en zorg. Er zijn goede kanten aan: er komt meer variatie in het aanbod van zorgwoningen en mensen hebben meer vrijheid in de keuze van een zorgaanbieder. De ingreep kan helpen de zorg betaalbaar te houden. Allemaal prima ontwikkelingen. Maar laten we niet te snel gaan en de koopkrachteffecten voor mensen met de laagste inkomens vergeten. Voor hen pakt de ingreep zeer ongunstig uit. Ouderen moeten ook bij scheiden van wonen en zorg kunnen rekenen op een samenhangend beleid van maatschappelijke ondersteuning, wonen en welzijn en niet — opnieuw — geconfronteerd worden met allerlei bureaucratische rompslomp.

Vooruitgang is alleen goed als de hele doelgroep, dus ook de meest kwetsbaren, ervan profiteert. Zodat in dit dossier er nog maar één goede kant overblijft.

Hans Muis - voorzitter Unie KBO