Willem Byvanck:

Algemeen Secretaris van de Nederlandsche Ronde Tafel     1973-1975  

Inderdaad ben ik in het RT jaar 1973/74 algemeen secretaris van het hoofdbestuur geweest . Arie Slagt was toen president. Desgevraagd heb ik deze functie ook nog waargenomen in het jaar daarop, dus in 1974/75. Toen was ik al even 40 jaar en was het ruimschoots tijd om te vertrekken. Het afscheid was zeer sympathiek. O.L.O. de Witt Wijnen, advocaat in Rotterdam, was toen President (opvolger van de vorig jaar overleden Gerrit Costermans, de Bossche rentmeester) en hield op het feest na de jaarvergadering in hotel een aardige speech tijdens het jaarfeest, mij tuinhandschoenen cadeau gevende met de opmerking dat ik nu wel weer tijd voor tuinieren zou hebben.

In die jaren vergaderde het hoofdbestuur vrijwel elke maand, in Amersfoort in een zaaltje in het restaurant dat geloof ik luisterde naar de naam “de Witte”. De vergaderingen begonnen tegen 7 uur en we aten samen. Cor Rap was toen al jaren de secretaris van de NTR; hij maakte de notulen. Dat deed ik weer van het behandelde op de halfjaarlijkse en de jaarlijkse. Als algemeen secretaris zorgde je ervoor dat tijdig de agenda voor de twee algemene vergaderingen gereed werd gemaakt en verzonden werd met de van belang zijnde stukken. Verder nodigde je de sprekers uit. De vergaderingen zelf werden door een TR of een aantal TR’n in dezelfde stad of streek georganiseerd, maar je controleerde en begeleidde met het HB de gang van zaken, het programma, de kosten, het entertainment enzovoorts. Ook voerde de algemeen secretaris de wat officiėlere correspondentie, zoals bijvoorbeeld de uitnodigingen voor jaarvergaderingen van Prins Bernhard en Henk Bruna. Henk was er heel vaak. De halfjaarlijkse werd naar mijn herinnering bezocht door zeker 200 ą 300 leden, de jaarlijkse door wel 400. Als hoofdbestuurder bezocht je ook installaties. Zo herinner ik me tafel Cuyck (in elk geval aan de overkant van de rivier de Maas) en nog vaag een in Noord-Holland (Enkhuizen?). Soms hielden we met een soort dagelijks bestuur ook wel elders een vergadering. Ik heb dat DB (als ik me goed herinner beschouwde ik het DB als HB zonder districtvoorzitters) eens uitgenodigd voor een warme lunch in Kraantje Lek in Overveen. Die liep danig uit en op een gegeven moment kwamen we er achter dat TR 10 Haarlem die avond zijn zoveelste (?) lustrum vierde in de plaatselijke sociėteit “Trou moet blijcken” aan de Grote Houtstraat. We bedachten onszelf uit te nodigen en besloten om een uur of 4 de betreffende TR Haarlem ervan te verwittigen dat wij, 4 hoofdbestuursleden die meededen, het op prijs zouden stellen het lustrumdiner bij te wonen. Daartegen bleek telefonisch niet alleen geen bezwaar te bestaan, de heren vonden het prachtig dat zoveel hoofdbestuursleden hun festiviteit wilden meemaken. Wij trokken van Overveen naar Haarlem en werden zeer hoffelijk en gastvrij ontvangen. Men had de tafel uitgebreid en de plaatsing gewijzigd zodanig, dat Arie Slagt, toen president NTR, naast de voorzitter zat en ook de overige hoofdbestuursleden keurige plaatsen hadden. De “eigen” keuken van de sociėteit had meesterlijk op die onverwachte uitbreiding ingespeeld. Slagt hield aan tafel ą l’ improviste een geestige speechje, hetgeen hem wel toevertrouwd was.

Zoals je wel weet is O.L.O. de Witt Wijnen de eerste Nederlander geweest die het tot Europees President heeft gebracht. Toen hij nog president NTR was, zo herinner ik mij nog goed, hebben we eens met een aantal leden een bezoek gebracht aan het hoofdbestuur van de Franse TR, in Parijs. De heren lichtten elkaar over en weer in over de nationale tafels en de daar spelende kwesties en we kregen een aardige lunch die lang duurde. Tegen het einde van de middag waren we weer “vrij” en keken in Parijs wat rond. Pas toen werden we gewaar dat om zo te zeggen “om de hoek” de stenen je om de oren vlogen; Parijse jeugd (waaronder veel studenten) was in oproer, de politie trad hard op, er werd geslagen, er reden ambulances en wij maakten ons uit de voeten. Dit was in Otto’s presidentsjaar, dus het moet in 1974/75 geweest zijn (terwijl ik het in mijn herinnering eerst in het roerige einde van de zestiger jaren plaatste).

Wij betreurden het zeer in die tijd dat Jilt Reintjes, als ik me goed herinner penningmeester van het hoofdbestuur en een zeer aardige collega, stierf op zeer jonge leeftijd. Het kan ook wel zijn dat dit kort na zijn bestuurstijd was. Hij was bankier.

Wij gingen – ik neem aan omstreeks de zomer 1973 – als nieuwe kandidaten voor het hoofdbestuur kennis maken met het toen zittende bestuur, ergens bij een van de leden thuis. Het ging er nogal corporaal aan toe en de verklaring daarvoor was stellig dat zich onder de HB-leden Holleman en JAF Jonas, beiden oud-LSC leden, bevonden, terwijl ook Van Benthem een aardige duit in het zakje wist te doen. Maar al gauw werd het een gastvrije partij op voet van gelijkheid.

JWByvanck, 09-07-2007

 

Terug naar beknopte geschiedenis RT106